Kokeneten

Dit is het recept dat onderzoekers van de Medische Universiteit van Nebraska gebruikten in een studie over griep en verkoudheden. Hun resultaten bewezen dat de kippensoep werkelijk de ziektesymptomen deed verminderen.
Zo, grootmoeder had dan toch gelijk?

Waarschijnlijk werkt je eigen versie evengoed maar dit heb ik uit het maandelijks medisch krantje van ons plaatselijk ziekenhuis en heb het vandaag gelijk uitgeprobeerd, geproefd en goedbevonden.

Ingredienten:

• 1 soepkip
• 6-tal kippenvleugeltjes
• 2 grote ajuinen (gepeld en versneden)
• 1 zoete aardappel (=bataat) (geschild en versneden)
• 2 pastinaken (geschild en versneden)
• 2 rapen (geschild en versneden)
• 8-tal grote wortelen (geschild en versneden)
• een bussel peterselie (stengels eraf en versneden)
• 4-tal selder stengels (versneden)
• peper en zout (om op smaak te brengen)

Bereidingswijze:

Doe de soepkip in een grote soepketel en bedek met koud water. Breng dit zachtjes aan de kook. Doe er dan de kippenvleugels bij, de ajuinen, zoete aardappel, pastinaken, rapen en wortelen. Laat dit zachtjes koken voor anderhalf uur. (Indien nodig schep je daarna het vet dat zich bovenaan zou verzameld hebben eraf met een schuimspaan.)
Hier merkte ik al dat ik veel te veel zou hebben, toen heb ik voorzichtig een liter bouillon uitgeschept (zonder groenten) die kan ik dan later deze week gebruiken voor een andere soep, zoals tomatensoep.

Voeg de peterselie en de selder erbij. Laat nog drie kwartier verder koken.

Haal de kip eruit, die kan je later nog voor een andere bereiding gebruiken zoals vol-au-vent of koude kipsla.
Maar toen ging het mis. Mijn soep heeft langer opgestaan dan de voorziene kooktijden en als ik de kip eruit wilde halen vond ik die niet meer terug, enkel nog stukken en losse beenderen. Geen probleem, de beenderen zijn er uitgevist, zo was het ook lekker en met wat brood erbij hadden we een volwaardige maaltijd. Natuurlijk veel te veel, maar dat is niet erg, het liefste maak ik veel soep en vries dan altijd enkele porties in, is nog zo makkelijk achteraf.

Mixen, zegt het recept. Dat heb ik niet gedaan, met de stukken kip erin kon het niet maar zonder was ik het ook niet van plan. Een recept dat in deze donkere wintermaanden echt het proberen waard is!

Zo staat mijn KitchenAid bijna iedere dag goed gevuld de kinderen van school op te wachten. Vandaag waren dat vier verse Kiwis, een zakje Aardbeien die ik de afgelopen zomer ijverig in porties heb staan invriezen, een handvol verse Blauwe Bosbessen en daar ging dan nog tot halfweg de beker Melk bij. En dan mixen… In bekers verdelen, rietje erin, koekje erbij en de kinderen zijn weer bijgetankt om huiswerk te gaan maken.

Maar soms zijn dat ook gewoon vier bananen en melk, of bananen en aardbeien en appelsiensap, of een hele verse ananas met een uitgeperste citroen erbij en wat appelsiensap; laat je smaakpapillen maar de jury zijn.

We hadden het al eerder over smoothies, maar toen was het zomer en nu in de winter heb je meer dan anders van dat lekker fruit nodig, zelfs al is het nu duurder, het spaart je misschien wel een doktersrekening uit!

Of  ”Sweet-potato Soup with prosciutto crisps”

Zoete aardappelen of ook wel als Yams of Bataat aangegeven in het groentenrek. Op Thanksgiving in de US een traditionele bijschotel bij de klassieke jaarlijkse kalkoen, dan wel klaargemaakt zoals gewone aardappelpuree. Wij vierden gisteren ook Thanksgiving bij vrienden en we brachten soep mee van zoete aardappelen, onze eerste kennismaking met deze knol die wat weg heeft van een aardappel met de kleur van een te dik uitgegroeide oranje wortel.
‘t Is lekker, zoet, smeuig, goedkoop, super makkelijk en dus het proberen waard, nietwaar?

Ingredienten:

• een klont boter
• een dikke preistengel (of enkele dunne)
• 2 knoflookteentjes
• 2 of 3 grote oranje zoete aardappelen
• zout en peper
• 2 bouillonblokjes (groenten of kip volgens voorkeur)
• 150 gr dun gesneden prosciutto ham (afwerking)
• bieslook (afwerking)
• een goeie scheut room (afwerking)

Bereidingswijze:

In een warme oven droog je de prosciutto ham opengelegd op bakpapier tot ze krisp is. (Blijf in de buurt want verbrand al snel na max. 10min.) Laat die verder goed afkoelen en aan de lucht drogen terwijl je de soep maakt. De prosciutto kan je dan verkruimelen en als soepgarnering bijserveren, alsook de fijngesneden bieslook voor de vegetariers.

Zet de soepketel op het vuur met een goeie klont boter in. Daarin stoof je de gewassen en fijngesneden prei een zestal minuten op een zacht vuurtje, daarbij doe je de fijngeknepen lookteentjes en laat nog eventjes verder stoven. Doe er nu de geschilde, gewassen en in blokjes gesneden zoete aardappelen bij en stoof die ook nog heel eventjes mee al roerend. Giet ongeveer anderhalve liter koud water bij de groenten, twee bouillonblokjes, zout en peper en breng het aan de kook. Eens het kookt draai je het vuur weer laag en laat je het nog tien tot twintig minuutjes zachtjes sputteren.

Na tien minuutjes afkoelen, pureer of mix de soep.
Als ze te dik is doe je er nog wat water bij en breng je het geheel nog eventjes aan de kook.

In een propere soepkom giet je de room en daarbovenop de (niet meer kokende) soep.

Serveer de verkruimelde prosciutto ham en de gesneden bieslook apart en zet ook het zout en de peper in de buurt zodat ieder naar eigen smaak zijn soepje kan aanpassen. Smakelijk!

… met heel veel groentjes. Nee, geen schoon en perfect pompoensoep receptje, maar een lekker en gezond herfstig najaarssoepje om u hongerige maag te vullen en ne keer goed op te warmen. Zuiders door het straffe pepertje en het stukje gemberwortel maar ook puur vlaams door de prei, selder, wortel, raap en natuurlijk de pompoen. (Heb hier een kleine “sugar pumpkin gebruikt”.)

Ingredienten:

• een kleine pompoen (of een stuk van een grote)
• prei
• selder
• wortels
• 1 grote ajuin of 2 kleine
• 1 grote aardappel of 2 kleine
• een raap
• een stuk gemberwortel
• een straf pepertje of wat straffe pepersaus uit een potje
• knoflook
• 3 kippe bouillonblokjes

bereidingswijze:

Ten eerste: wees niet bang om te veel soep te maken, neem de grootste soepketel uit je moeders keukenkast, na het eerste eetfestijn vries je porties in of zet ze in kleine porties in de koelkast. Geen plaats? Deel uit aan je buren, familie en vrienden en misschien krijg je volgende week wel van hen een lekkere soep om te proeven? Een beetje socialiseren in deze donkere dagen kan toch geen kwaad?

Ten tweede: gebruik je de hoeveelheid van de verschillende ingredienten naar eigen smaak en behoefte en een beetje experimenteren kan geen kwaad, met soep kan en mag dat. Let enkel op dat je niet te veel selder gebruikt, die mag niet te sterk doorsmaken, met spicy dingen moet je ook niet te gulzig zijn want dat is al snel te veel, bijdoen kan altijd nog. De aardappel in combinatie met de wortel en pompoen geeft een mooie gebonden soep.

In een zo groot mogelijke soepketel (werkt makkelijker en kookt niet zo snel over) stoof je in een klont boter de gesneden ajuin, knoflook, gemberwortel. Daarna doe je de gesneden selder, prei, wortel, raap, pompoen. Alles goed opstoven op een niet te hoog vuur, mag absoluut niet aanbranden. Zet je ketel onder de kraan en doe er water bij. Doe de bouillonblokjes erin en zet met deksel erop op een zeer laag vuurtje om het langzaam aan de kook te brengen. Let op, bij soep moet je echt de tijd nemen, zodat alle smaken en aromas de tijd krijgen om in het water te dringen. Eens het kookt laat je dat op datzelfde zacht vuurtje zo nog 20min. doorkoken. Daarna goed mixen, eventueel nog even aan de kook brengen en klaar. Bijkruiden met peper en zout mag ook, maar eerst proeven voor het strooien!

Lekker met wat brood, goeie boter en kaas, smakelijk.

Net alsof het mijn missie is om de Amerikaanse voedingscultuur wat te gaan verdedigen en hun af te helpen van het slechte imago dat ze met zich meedragen, want na het succesnummer van het Banana bread, weet ik nu al dat deze een goeie potentiele opvolger zou kunnen wezen, de Wortel cake dus. Het recept heb ik van een Amerikaanse vriendin, een prima keukenprinses trouwens en zij printe het uit voor mij van de Cook’s illustrated website.

Eerlijk, het was mijn eerste keer en ik was best net als toen bij die bananen wat zenuwachtig, de consistentie van het deeg bij het in de bakvormen gieten maakte me plots erg onzeker maar het resultaat draaide uiteindelijk ongelooflijk goed uit, kokenetenwaardig dus. Hier gaan we.

In dit recept is enkel wortel gebruikt, maar wie wil mag er ook nog pecannoten of rozijnen ondermengen.

Benodigdheden:

• 2 en 1/2 cups (320 gr) gewone bloem
• 1 en 1/4 teaspoon (koffielepel) bakpoeder
• 1 teaspoon (koffielepel) baking soda (=bicarbonaat)
• 1 en 1/4 teaspoon (koffielepel) gemalen kaneel
• 1/2 teaspoon (koffielepel) gemalen nootmuskaat
• 1/8 teaspoon (koffielepel) gemalen kruidnagel
• 1/2 teaspoon (koffielepel) zout
• +/- 450 gr geraspte wortelen (is 6 tot 7 stuks)
• 1 en 1/2 cups (225 gr) witte suiker
• 1/2 cup (85 gr) bruine suiker
• 4 grote eieren
• 1 en 1/2 cup (375 ml) plantaardige olie (zoals zonnebloemolie)

Bereiding:

De oven voorverwarmen op 180 graden Celsius. Twee cakevormen invetten en bekleden met perkamentpapier, dit vergemakkelijkt het uithalen van de gebakken cake.

Meng samen: de bloem, bakpoeder, bicarbonaat, kaneel, nootmuskaat, kruidnagel en zout in een mengkom.

Je raspt de wortelen en zet even opzij.

Meng de witte suiker, bruine suiker en eieren tot een smeuig mengsel, voeg dan de olie toe terwijl je verder roert, dit tot een zeer licht mengsel kloppen. Voeg het bloemmengsel erbij en ook de geraspte wortelen en weer alles zeer goed vermengen tot een mooi glad deeg.

Verdeel dit beslag over de twee bakblikken en zet ze in het midden van de voorverwarmde oven. Baktijd varieert naargelang de constistentie van het beslag, begin met 35 min en controleer dan met een prikker, als er nog deeg blijft aankleven dan doe je er nog eens 5 min. tot 10 min. bij. Mijn baksels hadden 45 minuten nodig.

Laat voldoende lang afkoelen eer je ze uit de bakvorm haalt, het gebak krijgt zijn stevigheid pas goed na volledig afkoelen. Ik liet ze dus een uurtje in de bakvorm zitten en haalde ze er dan pas uit met de overhangende slippen van het bakpapier. Net zoals vlaai is de cake op zijn best de dag nadien, maar wij konden toch niet wachten en na drie uurtjes smaakte hij ook al fantastisch! Proberen maar dus.

TIP: Vandaag las ik nog dat een kleine variatie in het afwegen van de ingredienten best mag, dat maakt juist de beste koks. SUCCES!

Ik woon in het Zuiden van Californie en hoe langer ik hier ben hoe meer ik gewoon geraak aan alle mogelijke exotische smaken maar hoe beter ik ook de Belgische keuken kan apprecieren. Nu heb ik gelukkig genoeg kookbagage van thuis uit meegekregen en met mijn kook- en bakboeken van de boerenbond zijn mijn traditioneel vlaamse gerechten best te pruimen.

Een van mijn buren, een Amerikaans-Duits-Pools gezin verhuizen binnenkort naar Nederland en daardoor kregen ze van een Amerikaans ex-Nederland bewoners gezin (kun je nog volgen?)  een hele vracht nederlandstalige kinderboeken, kwestie van de kindjes al wat nederlands te leren. Mijn kinderen mochten er ook eens in neuzen, mama keek mee en weet je wat er ook tussen zat? Een kookboek! “De Belgische keuken”! Daar wou ik wel eens graag in lezen en dus nam ik het mee naar huis.

Heb hen ondertussen vriendelijk gevraagd of ik het mag houden, authentieker heb ik deze typisch Belgische recepten nog niet eerder in boekvorm gevonden en vooral doet het me terugdenken aan al die gewone maar buitengewoon lekkere maaltijden bij ons thuis … maar als ik zoek op het internet is het amper terug te vinden, toch in 1995 uitgegeven bij de Standaard uitgeverij, Antwerpen (ISBN 9789080321694) maar uitverkocht.

Het lees- kookboek is mooi uitgegeven met fotos van Tony Le Duc en alle klassieke recepten staan erin zoals onze moeders en grootmoeders ze zo lekker konden klaarmaken, ‘met’ een beetje geschiedenis zowel van de ingredienten als van het gerecht, geschreven in een leuke en vlotte stijl.

De schrijvers zijn natuurlijk niemand anders dan Dirk De Prins en Nest Mertens met een inleiding van Pierre Wynants van het restaurant Comme chez Soi. Toch wel de moeite om ernaar op zoek te gaan op de tweedehandsmarkt. Frieten bakken, puree maken, kroketten, hutsepot, frikadellen met noordkrieken, potjesvlees, gestoofd konijn met trappist, rode kool op z’n Vlaams, gestoofd witloof en vlaai zijn maar enkele voorbeelden uit het receptenregister.

Mag het nog een keertje muffins zijn? Ik weet het, weeral, maar dan moeten ze ook niet zo lekker zijn en minder calorieen bevatten dan de doordeweekse cakes, ook gezonder door het toegevoegde fruit waardoor ze een goed alternatief zijn voor wat afwisseling in de kinderen hun schoollunchpakket. Hier gaan we weer:

Ingredienten: (voor een dozijn)

• 105 gr ongezouten boter op kamertemperatuur
• 185 gr kristalsuiker
• 2 grote eieren
• 360 gr gewone bloem
• 4 koffielepeltjes bakpoeder
• 1/2 koffielepeltje zout
• 250 ml melk
• 1 en 1/2 koffielepel vanille extract (of vanillesuiker)
• 185 gr verse blauwe bessen (maar ik deed half om half met aardbeien)

Bereidingswijze:

De zacht geworden boter samen met de suiker opkloppen tot een luchtig mengsel, “fluffy” zoals dat zo mooi in het Engels klinkt. Voeg de eieren toe, een voor een en telkens goed opkloppen.

Meng de bloem, het bakpoeder en het zout samen en voeg dit bij het cremig boter- suikermengsel, doe dat in twee stappen en tussendoor giet je ook de melk erbij. Goed mengen.

Met een pottenlikker schep je heel voorzichtig de vruchten onder het deeg, wees voorzichtig met het tere fruit zodat de bessen niet openbarsten, zeker niet overmengen.

Schep het deeg in de twaalf vormpjes van de muffinpan, bak op 190 graden tot ze mooi goudgeel zijn en binnenin ook klaar (dat test je met een houten prikker), de baktijd is 20 - 25 minuten. Laten afkoelen.

Tip: Muffins laten zich goed invriezen, elk afzonderlijk ingevroren vraagt het amper 30 seconden microgolf en je hebt net weer een versgebakken muffin vast.

Ja, weer muffins, terwijl lilith ze met bananen maakte, probeerde ik het recept uit een tijdschrift met versgemaakte pruimenjam, een lepelvol fruit verstopt in het midden van de gebakjes. Muffins, in Amerika vooral gegeten als ontbijt, maar ook goed voor een schoollunch of een namiddagsnack.

Verpakt als een cupcake, kan je met het deeg oneindig varieren en is het wel het snelste en makkelijkste thuis te maken gebak dat ik ken. Daarom ook mijn absolute favoriet.

In de muffinpan gebruik ik alsnog de papieren cupcake vormpjes, geen geknoei met invetten.

Ook het deeg vraagt weinig bewerking, alles goed mengen, geen mixer nodig, enkel je eigen spierkracht, mengkom, houten lepel en een metalen klopper. Ook het afmeten van de ingredienten kan heel eenvoudig, geen keukenweegschaal maar op zijn amerikaans met ‘cups’, een cup komt overeen met een bekerinhoud van 250 ml.

Ingredienten (voor 12 muffins)

potje favoriete confituur
1  1/2 cup bloem
1/2 cup tarwebloem of volkorenmeel
1/2 cup suiker
2 koffielepels bakpoeder
1 koffielepel baking soda (= bicarbonaat)
1/2 koffielepel zout
1 cup magere ongezoete yoghurt (of gewoon melk)
1/4 cup plantaardige olie
1 ei
1 koffielepel vanille extract (of zakje vanillesuiker)

Bereidingswijze

Oven voorverwarmen op 200 graden Celsius. Muffinpan invetten ofwel bekleden met papieren cupcake vormpjes. De jam eens goed omroeren.

In een mengkom, de twee soorten bloem, suiker, bakpoeder, bicarbonaat en zout goed mengen. Daarbij voeg je het ei, de olie, yoghurt en vanille extract en alles zeer goed omroeren tot een glad beslag.

Vul de vormpjes halfweg met het deeg en maak in het midden kuiltjes, daarin schep je een goeie koffielepel jam en daarna bedek je die met de rest van het deeg.

Bak de muffins 12 minuten (doordat de oven wat heter staat dan de gebruikelijke 180 graden, is het sneller en krokanter gebakken). Laat afkoelen. Bestrooi met wat bloemsuiker.

Koken is plezant, maar alle dagen wordt soms een sleur, vooral in een gezin met hongerige tienerwolven. Daarbovenop ben ik af en toe de tel kwijt door hun drukke buitenhuizig leven en dan is het gokken voor hoeveel ik vandaag weer moet koken. Te weinig eten op tafel probeer ik te vermijden, dan liever te veel. Restjes dus, oneindig veel restjes in de koelkast, die ik hooguit twee tot drie dagen wil bijhouden, kwestie van iedereen gezond te houden. En soms lukt het wel eens om daar de dag nadien nog wat mee te doen, zoals nu.

Wat had ik over?

• gekookte brocolli
• gestoofde wortelschijfjes in ajuin
• gekookte aardappelen

Wat had ik mijn koelkast dat me op het idee bracht?

• Een rolletje kant en klaar kruimeldeeg en gekookte ham.

Maar omdat 1 quiche niet genoeg is voor een groot gezin, gebruikte ik de gekookte aardappelen in een andere schaal in de plaats van het kruimeldeeg en overgoot die met hetzelfde mengsel maar net iets natter als voor de quiche, een experiment dat prima is gelukt.

Hoe deed ik het?

De kant en klare plak kruimeldeeg (te vinden in de verse koelafdeling)  rolde ik voorzichtig open in de glazen ronde taartvorm, met mijn vingers drukte ik mooi de randjes aan, legde er een vel bakpapier in, goot er rijst in en kon de ‘koek’ blind bakken of voorbakken zonder de vulling, door het gewicht van de rijst (of bonen of bakparels) komt de bodem niet omhoog. Dit voorbakken maakt de koek lekker knapperig. (op de verpakking staat vast hoe lang en hoe warm) Ik liet het 12 min. bakken op 180 graden. Daarna verwijder je het bakpapier met zijn inhoud en hou je een mooie vorm over.

Ondertussen hakte ik de koude, gekookte brocolli wat fijner en mengde de worteltjes eronder. Drie eitjes met peper en zout en wat melk (want room had ik niet in huis) klutste ik door elkaar in een mengbeker.

Na het voorbakken van de koek schepte ik de gemengde groentjes erin en daarbovenop goot ik voorzichtig de geklutste eitjes, opletten dat het niet over de rand van de koek gaat lopen! Daarbovenop strooide ik wat gemalen kaas, ik gebruikte een mexicaanse mengeling omdat ik die net in huis had.

Terug de oven in voor een half uurtje.

In een andere schaal legde ik de in schijfjes gesneden koude, gekookte aardappelen en werkte die af net als hierboven met de groenten en de geklutste eitjes en deze schaal ging mee in diezelfde oven.

We aten niet onmiddellijk maar pas als iedereen thuis was, net nog lauwig. Naar gewoonte geserveerd met een enorme kom gemengde zomerse sla. Iedereen vond het lekker, daarbovenop goedkoop, makkelijk en er is weer plaats in de koelkast. Een geslaagde maaltijd, een plaatsje waard op kokeneten.be en ideaal om te experimenteren met andere restjes voor de durvers.

Gisteren maakte ik Mac & Cheese oftewel Macaroni met hesp en kaassaus klaar, een topper bij de kinderen. Uit groot enthousiasme kookte ik veel te veel macaroni gaar en was het boeltje bijna de pan uit gezwollen. Zelfs met hun reuzegrote honger zouden we dat nooit opkrijgen.

Daarom gebruikte ik de helft voor het ovengerecht en mengde ik een goeie scheut olijfolie door de andere en ging dat in een gesloten pot de koelkast in voor vandaag. Toeval wil dat het een zeer warme dag was en dus ideaal weer voor koude Noedelsalade.

Het liefste heb ik de zure haring versie: je mengt onder de koude gare noedels  mayonaise, zout, peper, stukjes zure haring, een beetje ajuin uit de pot, blikje erwtjes en worteltjes, zure uitjes, kappertjes en een groene zure appel. Maak het ruim op voorhand klaar zodat de smaken zich goed kunnen mengen in de koelkast en het zeer koud kan gegeten worden op een zwoele dag.

Vandaag maakte ik het klaar met restjes uit de koelkast: mayonaise en ketchup, zout en peper, kalkoenfilet bij gebrek aan gekookte hesp, kappertjes en augurkjes, blikje erwtjes en worteltjes, geraspte wortelen, golden appel, roma tomaten, alles goed omscheppen en bovenop wat bieslook als versiering. Rondom heb ik de kom met malse sla versierd maar soms doe ik dat met schijfjes komkommer, vinden de kinderen zeer lekker en fris. We aten er ook nog een warm gekookt eitje bij met wat stokbrood.

Een gerecht waar je je eigen fantasie en smaken kan op botvieren en de mayonaise is goed te vervangen door diverse soorten vinaigrettes. Ideaal om mee te nemen op een zomerse piknick, op een bbq-samenkomst met vrienden, als lunch op kantoor, of gewoon zomaar.