Kokeneten

En verder met die muffin parade ! Dit heb ik uit het boek “Chocola”. Een boek met allemaal overheerlijke chocolade bommen.
Voor 16 stuks of 12 iets grotere.

Nodig :

• 400 g bloem
• 1 el bakpoeder
• 2 el cacaopoeder
• 115 g rietsuiker
• 2 eieren
• 150 ml zure room
• 150 ml melk
• 4 el zonnebloemolie
• 175 g witte chocolade in stukjes
• 175 g pure chocolade in stukjes

Stap 1 : Verwarm de oven voor op 180°C. Zet papieren cakevormpjes in een muffinblik met 16 kuiltjes. Aangezien ik er een heb met 12 kuiltjes zijn het iets grotere muffins geworden. Zeef de bloem, bakpoeder en cacaopoeder boven een kom en roer de suiker erdoor. Maak een kuiltje.

Stap 2 : Klop de eieren met de zire room, melk en olie dooreen en giet dit in het kuiltje. Klop geleidelijk de droge ingrediënten erdoor totdat je een dik, romig deeg hebt.

Stap 3 : Roer er de chocoladestukjes door

Stap 4 : Schep het deeg in de vormpjes en vul ze bijna tot de rand. Met 2 lepels ging dit prima. Als je 12 kuiltjes in je blik heb maak je ze wat hoger dan de rand. Bak ze in 25 - 30 minuten gaar. (Prikken–> niet aankleven : ok) Laat ze afkoelen op een taartenrooster. Je kan ze eventueel bestuiven met cacaopoeder.

On with the desserts. Ik heb me aan brownies gewaagd op verzoek van mijn broer, en ik ben tevreden met het resultaat van mijn eerste poging. Het recept heb ik online gevonden. Niet meteen iets voor mensen op dieet gok ik, want ik kan er zelf maar een heel klein stukje van eten zonder misselijk te worden van een overvloed aan zoet. Ze zijn wel zeeeer lekker.

Ingrediënten voor een brownie of 8:

• 15 gram cacaopoeder
• 115 gram boter
• 100 gram witte suiker
• 1 ei
• 60 gram bloem
• een theelepeltje bakpoeder
• een snuifje zout

Bereidingswijze

Meng de zachtgeworden boter met de cacao en roer samen. Voeg beetje bij beetje de suiker toe en het ei. Blijf roeren tot je een mooie massa hebt. Voeg de bloem, het bakpoeder en het zout samen en voeg het bij het chocolademengsel. Weer goed roeren. Vet een cakevorm in en bak het mengsel voor 25 minuutjes in een voorverwarmde oven van 175 graden.

Ja, weer muffins, terwijl lilith ze met bananen maakte, probeerde ik het recept uit een tijdschrift met versgemaakte pruimenjam, een lepelvol fruit verstopt in het midden van de gebakjes. Muffins, in Amerika vooral gegeten als ontbijt, maar ook goed voor een schoollunch of een namiddagsnack.

Verpakt als een cupcake, kan je met het deeg oneindig varieren en is het wel het snelste en makkelijkste thuis te maken gebak dat ik ken. Daarom ook mijn absolute favoriet.

In de muffinpan gebruik ik alsnog de papieren cupcake vormpjes, geen geknoei met invetten.

Ook het deeg vraagt weinig bewerking, alles goed mengen, geen mixer nodig, enkel je eigen spierkracht, mengkom, houten lepel en een metalen klopper. Ook het afmeten van de ingredienten kan heel eenvoudig, geen keukenweegschaal maar op zijn amerikaans met ‘cups’, een cup komt overeen met een bekerinhoud van 250 ml.

Ingredienten (voor 12 muffins)

potje favoriete confituur
1  1/2 cup bloem
1/2 cup tarwebloem of volkorenmeel
1/2 cup suiker
2 koffielepels bakpoeder
1 koffielepel baking soda (= bicarbonaat)
1/2 koffielepel zout
1 cup magere ongezoete yoghurt (of gewoon melk)
1/4 cup plantaardige olie
1 ei
1 koffielepel vanille extract (of zakje vanillesuiker)

Bereidingswijze

Oven voorverwarmen op 200 graden Celsius. Muffinpan invetten ofwel bekleden met papieren cupcake vormpjes. De jam eens goed omroeren.

In een mengkom, de twee soorten bloem, suiker, bakpoeder, bicarbonaat en zout goed mengen. Daarbij voeg je het ei, de olie, yoghurt en vanille extract en alles zeer goed omroeren tot een glad beslag.

Vul de vormpjes halfweg met het deeg en maak in het midden kuiltjes, daarin schep je een goeie koffielepel jam en daarna bedek je die met de rest van het deeg.

Bak de muffins 12 minuten (doordat de oven wat heter staat dan de gebruikelijke 180 graden, is het sneller en krokanter gebakken). Laat afkoelen. Bestrooi met wat bloemsuiker.

Ik ben de laatste tijd nogal weg van de combinatie bananen en gebak, dus toen ik twee bananen in mijn keuken ontdekte die toch wel erg rijp begonnen te worden heb ik me gewaagd aan het bakken van bananenmuffins. Let wel: dit was de avond voor mijn lief mij een Kitchenaid schonk, ik heb het beslag dus nog op artisanale wijze gemaakt.

Nodig voor zes muffins:

• 110 gram bloem
• een theelepeltje bicarbonaat
• een snuifje zout
• 2 rijpe bananen, geprakt
• 90 gram witte suiker
• een ei
• 45 gram boter

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 190 graden. Vet een muffinvorm in.
Mix de bloem met het bicarbonaat en wat zout. Voeg de geprakte bananen, het ei, de suiker en de zachtgeworden boter toe en roer tot je een mooi beslag hebt. Lepel in de muffinvormen en bak ongeveer twintig minuten. Check met een naald: als die er weer uitkomt zonder dat er beslag aan kleeft zijn je muffins klaar. Ze hebben ons in elk geval zeer gesmaakt.

Oké, inderdaad, dit is géén bananenmilkshake. Maar dat was het in het originele recept wel, maar mijn lief eet/drinkt nu eenmaal niet zo graag iets waar alleen maar banaan in zit. Dus gooiden we er wat diepvries-rode vruchten door, die hadden we toch in huis van de frambozenmousse (ten huize saar dus rode vruchtenmousse).

Dit is zowat het eerste wat ik heb leren klaarmaken. Mijn zus en ik zijn er zowat op opgegroeid, want we dronken het heel vaak als vieruurtje. En vanaf we een mixer konden vasthouden, maakten we die zelf. Er is ook niet echt een recept, ik maak het op het gevoel en ik zie wel wat het wordt, de ene keer wat lopender, de andere keer wat dikker. Doet er niet toe. So here it goes…

Je neemt een aantal bananen, ongeveer een per persoon. Gooi er desgewenst nog wat ander fruit tussen, de meeste combi’s zijn best lekker (bijvoorbeeld banaan-rood fruit-nectarine, banaan-rood fruit-pruim etc).  Je snijdt alles in stukjes en doet het in een kom of maatbeker (ik neem meestal een maatbeker). Je giet er yoghurt en melk over, zodat je in totaal zowat 250 à 300 ml per persoon hebt (vandaar de maatbeker dus). Je mixt alles fijn en voegt naar smaak eventueel nog wat suiker toe.

Smakelijk!

En om de comments voor te zijn: moet milkshake niet met ijs gemaakt worden? Misschien, maar dit is ook lekker, en veel gezonder. Nah!

Dit recept komt van een tante van me, en ik heb er een variant van gemaakt, die even lekker is als het origineel… Twee recepten in een dus.

Ingrediënten:
- 2 glazen suiker
- 2 glazen zelfrijzende bloem
- 2 pakjes vanillesuiker
- een half glas olie (Ik neem zonnebloemolie, een andere soort kan ook, zolang die maar - geen speciale smaak afgeeft. Ik zou het dus niet proberen met olijfolie…)
- 1 glas natuuryoghurt
- 3 eieren
- amandelextract OF voor de variant: cacao

Bereiding:
- Doe de suiker, vanillesuiker en de bloem in een kom.
- Voeg de olie toe en meng alles dooreen.
- Voeg de yoghurt toe en meng opnieuw.
- Voeg de eieren een voor een toe en meng alles door elkaar.
- Voeg het amandelextract of de cacao toe. Wat hoeveelheden betreft: als je amandelextract van Dr. Oetker gebruikt, dan volstaat een ampulletje. Ik heb er in een klein flesje van het merk Vahine, en ik gebruik ongeveer een koffielepeltje. Voor de cacao: ik had ongeveer driekwart liter beslag en heb er 40 gram cacao bij gedaan. Kan ook wat minder, denk ik, want hij smaakte heel erg choco (maar niet té).
- Doe in een beboterde taart- of cakevorm en bak drie kwartier in een voorverwarmde oven op 200°C.

Smakelijk!

Update: Blijkbaar kennen ze dit bij Chocolate & Zucchini ook … maar dan met een lichtjes ander recept. Toch ook eens testen, denk ik…

Update 2: Nog twee varianten ontdekt bij Chocolate & Zucchini. Mjam!

Update 3: Ik heb het deze week ook klaargemaakt met stukjes appel in. Héél lekker!

Ik had het beloofd: ik zou deze week iets uitproberen met Cointreau. Het is een dessert geworden dat ik vond op een Australische site. Het beloofde lekker te zijn en snel klaar, en het was het allebei.

Ingrediënten:

• 250 gram aardbeien, gewassen en in stukjes gesneden
• 40 ml Cointreau
• 100 gram fondant chocolade in stukjes
• 4 eiwitten
• 75 gram fijne suiker

Bereidingswijze:

Laat de stukjes aardbei een vijftal minuten marineren in de Cointreau.
Laat de chocolade ondertussen smelten boven een kokend pannetje water en roer goed. Klop de eiwitten op tot ze stijf staan en doe er tijdens het opkloppen beetje bij beetje de suiker bij. Roer de chocolade door de eiwitten en voeg de helft van de aarbeien toe. Roer. Verdeel over enkele glaasjes en werk af met de rest van de aardbeien.

Het recept voor deze appelcrumble haalde ik uit het boek Groente & Fruit (reeks Creatief koken). Het schillen van de appels is niet mijn favoriete bezigheid, maar het resultaat achteraf maakt het de moeite waard.

Ingrediënten (voor 6 personen):

• 5 Granny Smith appels, geschild, van klokhuis ontdaan en in dunne plakjes gesneden
• 2 el vers citroensap (het loont echt de moeite om het sap zelf te persen)
• 150 gram bloem
• 225 gram suiker
• anderhalve theelepel kaneelpoeder
• 125 gram koude boter in blokjes

 Bereiding:

• Leg een laag appelschijfjes in taartvorm of ovenschaal van 20 cm en besprenkel met een beetje citroensap. Herhaal dit tot alle appelschijfjes gebruikt zijn.
• Vermeng in een keukenmachine bloem, suiker en kaneel. Voeg boter toe en verwerk mengsel tot kruimeldeeg.
• Strooi het kruimelmengsel over de appels.
• Bak de crumble 1 uur op 175°C.
• Serveer met ijs, slagroom of custardvla.

 TIP: Een crumble kan je met heel wat soorten fruit maken. Je kan de appel hier bijvoorbeeld makkelijk vervangen door ander fruit. Een combinatie van appel en rabarber is ook onweerstaanbaar.

Op het Italiaanse kantoor van mijn vriend worden verjaardagen uitgebreid gevierd met prosecco en hapjes.  Dat partijtje is het ideale moment om nieuwe recepten uit te proberen en m’n cateringskwaliteiten te testen op een internationaal gezelschap van zo’n 30 man.
Mijn vriend maakte gisteren alvast Hollandse Boterkoek en ikzelf leefde me helemaal uit op Lilith’s bananabomba.  Vanmorgen heb ik me dan gewaagd aan de cakejes , naar een recept van Nigella uit het boek “Feest”.

Ik heb mini-muffinvormpjes gebruikt, dat eet makkelijker in maatpak (en zo had ik ook meer cakejes met dezelfde hoeveelheid grondstof).

Here we go, voor een 30-tal kleine cupcake-achtige muffintjes:

•  125 gram boter
• 125 suiker
• 125 bloem
• 2 theelepels bakpoeder
• vanille (van het vloeibare soort, zo’n kleine flakon)
• snufje zout
• theelepeltje dubbelkoolzure soda (heb ik niet gebruikt, maar Nigella wou het eigenlijk wel)
• twee eieren
• drie eetlepels melk

Als je alle grondstoffen op kamertemperatuur hebt, kan je er aan beginnen.  Door de kamertemperatuur wordt de cake namelijk luchtiger. Verwarm eerst de oven voor op 220 graden. Breng alle ingredienten in een mengkom behalve de melk.  Prak alle ingrediënten tot een grof deegje met een vork, met boter op kamertemperatuur lukt dit makkelijk.  Daarna kan je de mixer verder het werk laten doen.  Als het deeg mooi homogeen is, mag de melk er bij en dit opnieuw tot je een mooi egaal mengsel hebt maar dan lichtjes slapper dan voordien.

Ik heb de vormpjes gevuld met een spuitzak, het deeg is daar heel geschikt voor en het scheelt een hoop tijd en geklungel.  Maar met twee lepeltjes moet het ook lukken.

De vormpjes mogen 12 minuten de voorverwarmde oven in.  Tenminste in mijn oven, na een tiental minuten kijk je best om de 1 à 2 minuten hoe het met de cakejes gesteld is (en haal er als ze goudbruin beginnen te worden, eentje uit om te proeven).

Je kan de cakejes zo gaan opeten bij de koffie, ze zijn heerlijk, trust me.  Maar je kan ze ook gaan ‘pimpen’.  Een heel eenvoudige maar lekkere manier om dat te doen is door er een toefje slagroom en een framboosje ‘on top’.

Als je voor het patserige genre gaat (zoals ik) dan kan je er een meringuemutsje opzetten en afwerken met wat suikergoed.  Het geheel wordt dan heel wat zoeter maar dat mag wel op een verjaardag en zeker als je er een glaasje droge prosecco bijneemt.

Here we go voor de meringuemutsjes;

• 2 eiwitten
• 4 eetlepels golden syrup
• 100 gram suiker
• vanille naar smaak
• snufje zout
• suikerballetjes, hartjes, hagelslag, …

Deze topping moet je au bain marie klaarmaken.  Je doet alles samen in een mengkom. De kom zet je dan aubainmarie-gewijs in een andere kom met heet water.  Nu moet je minstens vijf minuten aan een stuk het geheel opkloppen met de handmixer. Je eindresultaat moet een wit beslagje zijn dat pieken kan vormen.

Opnieuw heb ik de spuitzak gebruikt, met die minimuffins kan je dat volgens mij maar beter doen, ander blijft het aanmodderen.  Werk onmiddellijk af met de suikerballetjes.

Of nunnebill’n. Maar ook en vooral gekend als marshmellows.

Onlangs zag ik SOS Piet ze maken. En ik had er gelijk weer zin in om ze ook eens te maken.
De basis is eigenlijk vrij simpel: een meringue Italiènne met gelatine.

Recept:

- 500 g suiker
- 350 g water
- 100 g glucose
- 3 eiwitten
- 20 g gelatineblaadjes (blaadjes, ja!!!! Geen poeder. Blaadjes!!!)

Strooipoeder:
- 50 g bloemsuiker
- 50 g maïszetmeel (Maïzena, zoals ze dat noemen … )

Bereiding:
- zet een diepe, schotel klaar voor de marsmellows. Bestrooi de bodem met het strooipoeder

- week de gelatine in koud water. Plaats het gerust in de frigo.
- breng suiker, water en glucose aan de kook.
- giet de eiwitten in een kom, klaar om op te kloppen.
- gebruik een suikerthermometer om de temperatuur te controleren.

- als de siroop 115°C heeft bereikt, begin je het eiwit met de elektrische garde op te kloppen

- zodra de siroop 121°C heeft, giet je ze straalsgewijs op de eiwitten, terwijl je de eiwitten verder blijft kloppen. (als je stopt met kloppen, krijg je suikerklontjertjes, en die vind je niet terug in de echte marsmellows, hé)

- blijf rustig verder kloppen gedurende een viertal minuutjes
- terwijl je zachtjes verder klopt, voeg je één voor één de uitgeknepen blaadjes gelatine toe.
- dankzij de warmte van het eiwit, hoef je de gelatine niet te smelten.
- na 1 minuut rustig verder te kloppen, stort je het mengsel in je schotel.

- plaats een half uur in de frigo.
- snij in ‘eetbare’ blokjes met een geolied mes.
- rol alles in het strooisel zodat alle kanten mooi ingerold zijn.

Ideaal is het als je de marshmellows 1 of 2 dagen laat drogen. Maar wie kan het snoepgoed nu zolang laten liggen??

veel snoepplezier!!