Kokeneten

‘k Had deze week ineens zin in frangipannetaart en ben dus maar aan het bakken geslagen.

Ingrediënten:

125 g boter

125 g suiker

2 eieren

125 g gemalen amandel

35 g bloem

bladerdeeg (voorverpakt in het koelvak)

 Werkwijze

Het bladerdeeg in een taartvorm leggen en de overhangende randen wegsnijden.  Gooi dat niet weg, want je kan ze achteraf in stroken op de taart leggen ter decoratie.

- boter smelten en de pot in koud water zetten zodat de boter op kamertemperatuur komt.

- suiker bij de boter voegen

- eieren erbij

- bloem en amandelpoeder samenvoegen in andere kom

- dit mengsel van bloem en amandelpoeder bij beslag.

- alles in taartvorm doen

- zo’n halfuur laten bakken op 180° (even in prikken om te controleren)

Een mooi stukje eendenfilet kon ik niet laten liggen dus thuisgekomen was het zoeken naar hoe het te verwerken. Mijn vriend in nood is op zo’n moment de Webchef (www.webchef.be). Je typt een ingrediënt in (of meerdere) en deze zoekrobot gaat alle Belgische receptensites af. Ideaal als je geen inspiratie hebt. Aangezien ik geen zin had om nog eens buitenshuis te gaan voor extra benodigdheden, werd het een variatie met appeltjes.

Wat heb je nodig : (2 personen, geen grote eters)
1 eendenborstfilets
35 gram boter
zout en peper
3 appels (Jonared) ik had jonagold in huis dus gebruikte die
1 eetlepel fijne griessuiker
1 borrelglaasje rode port
1 borrelglaasje Cointeau (in het origineel recept gebruikten ze Calvados)
1 koffielepel bindmiddel

Bereiding
Appels schillen, klokhuis verwijderen en in plakken van 1 cm dikte snijden.
De plakjes appel in een pan aan alletwee de kanten een beetje bruin bakken en dan in een ovenschaal schikken.
Bestrooien met een beetje suiker en besprenkelen met een derde tot de helft van de Cointreau. Snij de eendenfilets op de velkant in, kruid ze met peper en leg ze op de velkant in de pan en laat ze tien minuten zachtjes bakken. Giet het vet weg, keer de filets om, laat ze nog 3 minuten bakken, en neem het vlees uit de pan. Blus de pan op hoog vuur met een beetje water, de rest van de Cointreau en de porto. Deze jus naar eigen goesting wat binden. Leg er de filets weer bij, dek af en laat 10 minuten staan op een heel zacht vuur. 10 minuten is te lang volgens mij, eend is het best nog een beetje rosé vanbinnen en na 10 minuten is dat niet meer het geval. Ondertussen heb je de appelschijfjes onder de ovengrill verhit en iets laten carameliseren.
De eendenborstfilet schuin in plakjes snijden, op warme borden schikken met de plakjes appel en overgieten met de jus.
Serveer er aardappelkroketten of amandelkroketten bij. Toen de fritex het plots niet meer bleek te doen is het rijst geworden.

Met dit gerechtje heb je zo een antwoord klaar als een dierbaar familielid weer die dagelijks terugkerende vraag stelt: “Wat eten we vandaag?” Ik vind ‘wokken’ simpelweg ZALIG, je neemt de dingen die je lust, gooit ze samen in de wok en een heerlijk gerechtje komt tevoorschijn. Dus voor de liefhebbers van hot food, een supersnel, maar overheerlijk wokgerechtje!

Voor 2 à 3 personen

• 2 steaks
• wokgroentjes (ik heb hier een zakje wokgroentjes gebruikt, maar natuurlijk kun je ook je eigen groentjes kiezen)
• griekse pasta
• 1 tomaat
• scheutje soyasaus
• 2 koffielepels paprikapoeder
• 1 koffielepel cayennepeper (of een snuifje, te zien hoe pikant je het zelf wilt)
• 2 teentjes knoflook
• 2 koffielepels gedroogde uisnippers
• 2 koffielepels gedroogde oregano
• flinke snuif peper
• snuifje zout

Meng en plet de paprikapoeder, cayennepeper, gepelde teentjes knoflook, uitjes, oregano, peper en zout in een vijzel. Zorg dat alles goed door elkaar is gemengd.

Neem de 2 steaks en leg ze op een stuk huishoudfolie, vervolgens leg je nog een folie over de steaks en sla ze plat met een vleeshamer. Snij daarna de steaks in blokjes, zodat ze niet meer gesneden moeten worden bij het eten, dus ‘hapgroot’ zal ik maar zeggen. Gooi het vlees en de marinade uit de vijzel samen in een diepvrieszakje en schud ermee. Op die manier komt alle marinade mooi rond het vlees te zitten.

Kook water en laat de pasta zacht koken zoals vermeld staat op de verpakking. Warm wat olie in de wok en braad eerst het vlees. Laat het vlees niet te lang in de wok zodat het niet uitdroogd, dus hoogstens een minuutje of 2 braden. Leg het vlees daarna op een bord. Wok de groentjes, samen met een tomaatje dat je pelt en in blokjes snijdt en doe er het scheutje soyasaus bij.

Als de groentjes klaar zijn meng je het vlees en de pasta eronder, neem je stokjes (of vork) ter hand en dig in!

Smakelijk Tati.

Ik ben een echte fan van Jamie Oliver. Alleen al de manier waarop hij de dingen zo simpel mogelijk en met zo weinig mogelijk afwas oplost, zijn voor mij al geweldig. Bij het volgende recept keek ik in eerste instantie wel wat raar naar de verschillende combinaties, maar uiteindelijk is het net dat wat het écht lekker maakt. Vergis je niet, het smaakt helemaal niet naar een ‘ordinair’ vispannetje! De ingrediënten van het origineel heb ik overigens niet aangepast, maar wel de hoeveelheden.

Voor ongeveer 3 à 4 personen:

• 5 Aardappelen
• 2 Eitjes
• 2 Grote handen vol verse spinazie
• 1 Wortel, gehalveerd en fijngehakt
• 1 Ajuin, fijngehakt
• Sap van 1 citroen
• 1 Zakje gemalen Ementall kaas
• 1 Handvol bladpeterselie, fijngehakt
• 1 Koffielepel mosterd
• 200 ml Room
• 400 à 500 gr Kabeljauwfilet, in reepjes gesneden
• Olijfolie, peper, zout, nootmuskaat

Breng een kom met water aan de kook en voeg er de aardappelen aan toe. Wanneer het water terug kookt, laat je de aardappelen 2 minuten koken, waarna je de eieren toevoegt. Dit laat je 8 minuten koken. Zo zijn je aardappelen gaar en de eieren hard gekookt. Tijdens deze acht minuten maak je van de gelegenheid gebruik om een vergiet boven op je kom te zetten en zo de spinazie te stomen. Deze is na een minuutje klaar. Druk zoveel mogelijk vocht uit de spinazie en hou hem apart in een kommetje. Gebruik je vergiet om de aardapellen te laten uitlekken en snij de eieren in stukjes. Halveren en dan nog eens in vier lijkt me ideaal.

Laat de ui en wortel ongeveer een vijftal minuten garen in wat olijfolie in een apart pannetje. Voeg de room toe en wacht tot deze kookt. Je haalt je pan direct van het vuur en voegt de mosterd, kaas, bladpeterselie en het citroensap toe. Roer tot de kaas gesmolten is.

Neem nu een ovenschaal en doe de vis, eieren en spinazie erin. Meng alles door elkaar en overgiet met de romige saus. Maak puree van de aardappelen door olijfolie, peper, zout en nootmuskaat toe te voegen. Lepel de puree over de vis en saus en zet de schaal in een voorverwarmde oven van 230°C. Laat de schaal er ongeveer 25 à 30 minuutjes in, tot de puree een mooi kleurtje krijgt. Tast toe!

Eventueel kan je hier nog wat extra groentjes bij serveren, maar ik vind het niet echt nodig. Als je dit een eerste maal klaarmaakt, komt er nogal wat werk bij kijken, maar eens je het wat in de vingers hebt is het eigenlijk helemaal niet moeilijk, maar toch superlekker.

Smakelijk!
Itto

Geen gesponsord recept dit keer, maar wel eentje naar aanleiding van een cadeautje van op de dag van de klant. In een tankstation kregen wij vandaag Oreo’s mee, en wil het toeval wel niet dat ik Oreo’s compleet geweldig vind zekers? In plaats van ze zonder nadenken in mijn mond te proppen herinnerde ik me dat ik ooit ergens een recept had gezien voor Oreo cupcakes, en na een zoektochtje op Google heb ik het volgende recept in elkaar geflanst.

Ingrediënten:

• 225 bloem waarvan de helft zelfrijzende en de helft gewone
• 1 theelepeltje bakpoeder
• een snuifje zout
• 85 gram ongezouten boter
• 150 gram suiker
• 2 eieren
• 240 mililiter ongezoete yoghurt
• 1 theelepeltje vanille essence
• 80 gram verkruimelde oreo koekjes
• nog enkele oreo’s om de cupcakes mee te versieren

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Meng de bloem met het bakpoeder en het snuifje zout. Meng de zachtgeworden boter met de suiker en voeg er de eieren bij. Klop voor een minuut of twee op. Voeg 1/3 van de bloem toe terwijl je blijft roeren, gevolgd door de helft van de yoghurt. Voeg daarna weer 1/3 bloem toe, gevolgd door de andere helft van de yoghurt. Eindig met de rest van de bloem en de vanille-essence. Voeg op het einde de verkruimelde oreo’s toe en giet het beslag in een muffinvorm. Versier met de rest van de koekjes en bak tussen de veertig en vijftig minuten.

Nee, geen brouwcursus op kokeneten.be, enkel een poging tot het wat verspreiden van een basiskennis van onze nationale drank.

Basisingrediënten

Alle bier wordt tegenwoordig gemaakt van op z’n minst water, mout, hop en gist. Dat zijn zowat de vier basiselementen. Verder kunnen er oa. bijkomend andere graansoorten en kruiden aan toegevoegd worden en na krieken en frambozen tegenwoordig ook alle mogelijke hippe fruitsoorten of -sappen, maar daar kom ik een andere keer wel eens op terug.

Een pikzwarte Guinness en een goudblonde pils vertrekken dus van hetzelfde basismateriaal. Het verschil in kleur en smaak tussen die twee komt door het gebruik van verschillende soorten van die 4 basisgrondstoffen, verschillende doseringen daarvan en verschillende brouwmethodes.

Even die 4 van naderbij belichten:

Water= meer dan 90% van het bier. En voor een liter bier te maken is heel wat meer nodig dan 1 liter water. Er gaat een massa water verloren door verdamping tijdens het kookproces, om van spoelwater nog maar te zwijgen. Veel brouwers gebruiken eigen putwater, dat eventueel nog behandeld wordt. Water kan hard of zacht zijn, en al dan niet bepaalde mineralen bevatten. Dat dit een invloed heeft op het uiteindelijke bier is onvermijdelijk.

mout = meestal gerst die in water geweekt is dan enkele dagen heeft mogen kiemen, en dan gedroogd wordt op een droogvloer of droogtrommel. Ook tarwe of haver kan gemout worden, maar gerstemout is het meest geschikt om bier mee te maken. Zelfs tarwebieren bestaan voor een groot deel uit gerstemout. Door het aanpassen van de droogtemperatuur kan men de mout een andere kleur en smaak geven. Donkere mouten zijn gedroogd bij hoge temperaturen (rond de 200° C) en krijgen een gebrand aroma, vandaar ook de koffieachtige aroma’s in Guinness en andere stouts. Mout om pils te brouwen wordt op lagere temperatuur gedroogd (80-85°C), is lichter en neutraler van smaak.  De hele range daartussen wordt gebruikt en duizenden andere bieren, en vaak worden verschillende moutsoorten gemengd om een bepaald bier te krijgen.

Hop= is een klimplant waarvan de kegelvormige bloemen (bellen) worden geoogst en gedroogd om ze in het bier te kunnen verwerken. Hop geeft bitterheid en aroma’s aan het bier en is een natuurlijk bewaarmiddel. Hop wordt maar op grote schaal in bier gebruikt vanaf de 14e eeuw. Er zijn al langer hoe minder brouwers die hopbellen aan het brouwsel toevoegen, de meeste gebruiken “pellets” dwz. gemalen en tot korrels samengeperste hop. Er zijn ook hop-extracten, maar de naam alleen al doet me huiveren. De hopsoorten worden ingedeeld in bitterhoppen en aromahoppen naargelang ze vooral bitterheid dan wel bepaalde aroma’s toevoegen. In België zijn de streek rond Poperinge en de streek rond Aalst de nog resterende hopregio’s - en met uitsterven bedreigd.

Gist= het meest ongrijpbare element in bier. Eigenlijk micro-organismen, die de suikers in het mout/hop/water-mengsel omzetten naar vooral alcohol en CO2. Verschillende gistsoorten geven ook alweer een verschillende smaken aan bier.  Er zijn 3 grote groepen van gistsoorten. De meeste verschillende bieren zijn van hoge gisting of bovengisting. Deze gist werkt bij een hoge temperatuur (15-25°C) en de gist drijft op het bier tijdens de gisting. Pilsbieren zijn dan weer van lage gisting: De gist is werkzaam op lage temperatuur (5-10°C) en de gist zakt naar de bodem van de gistkuip. Verder is België zowat het enig land waar men nog gebruik maakt van een spontane gistingswijze. Er wordt in dit geval geen gist toegevoegd, maar het ongegist bier (=wort in brouwersjargon) neemt een aantal gisten die voorkomen in de lucht in zich op. In het Pajottenland en de Zennevallei brouwt men op die manier lambik, de basis voor geuze en een groot aantal fruitbieren.

Vragen / opmerkingen? Shoot!
 

Een simpel gerechtje dat snel te maken is en toch heerlijk zacht en zoet smaakt. Ik maakte het met ingredienten die ik nog toevallig hierthuis had staan maar vond het wel lekker smaken.

Ingredienten voor 4 personen:

-500 g mandarijntjes (ik gebruikte gewoon mandarijntjes in eigen nat uit blik)

-2 ajuinen

-een 6tal ananas schijfjes

(-een trosje druiven)

-2 zakjes rijst

-550 g kipfilet

-kerrie, rosemarijn, suiker,rijstkruiden, maizena/bloem,kippenkruiden

Als je de mandarijntjes niet in blik koopt moet je ze eerste pellen, in partjes doen ,er suiker over spreiden en dan een nachtje laten staan in een potje met een bodempje water.

Bereiding:

Bak de kipfilets goed gekruid met kippenkruiden en een vleugje zout.Maak de rijst klaar en voeg er tijdens het koken eventueel wat rijstbouillon bij.

Stoof de ajuintjes in boter en voeg als ze halfgaar zijn al een lepeltje kerrie toe zodat de smaak er goed intrekt. Als de ajuintjes gaar zijn voeg de mandarijntjes toe, indien ze niet in eigen nat zitten voeg je ook een 2,5 dl water toe. Voeg de ananas die ondertussen in blokjes gesneden is toe en laat zachtjes sudderen.Als je wil kan je er ook nog de druiven aan toevoegen (in twee gesneden) om een specialere smaak te bekomen.Om de saus wat dikker te maken kan je bloem of maizena erbij doen. Kruidt bij met kerrie, kipkruiden en rosemarijn tot de gewenste smaak bekomen is.

Snijdt de kipfilets in blokjes en voeg ze nadat de saus de gewenste dikte heeft erbij. Laat nog vijf minuutjes sudderen en het gerecht is klaar.

Tijd: +/- 25 minuten

Ik beken, ik kan ongelofelijk veel genoegen scheppen in het bekijken van andermans kookblog.  Ik was dan ook teleurgesteld toen ik na herhaaldelijke speurtochten geen enkele mooie Italiaanse kookblog tegenkwam.  Fout gespeurd, zo bleek want plots kwam ik op www.cavolettodibruxelles.it  terecht.  De site is helemaal waw!  Temeer omdat de schrijfster van al die mooi ogende recepten dan nog eens een rasechte Vlaamsche ragazza blijkt te zijn. 

Toen mijn familie eindelijk  mijn nieuwe stekkie bezocht, maakte ik een crostata gebaseerd op één van haar recepten. De Italiaans-Vlaamse taart  smaakte naar meer.

Ingrediënten

• 250 gram bloem
• 1oo gram suiker
• 1 eigeel
• 140 gram boter in blokjes
• gemalen kardemom (hoeveelheid naar keuze, ik had enkel kardemompeulen en gebruikte er daarvan twee omdat vriendlief zo gek is op kardemom)
• kersenconfituur
• 300 gram verse ricotta (naar mijn mening mag er gerust wat meer zijn)
• nog eens vijftig gram suiker
• eventueel een tweede eigeel

Zeef de bloem en voeg er de kardemom en de suiker aan toe.  Vervolgens ook de blokjes boter (quasi op kamertemperatuur).  Meng alles met je vingertoppen tot de boter en droge ingredienten goed gemengd zijn.  Voeg er de dooier aan toe en meng tot je een mooi deegje hebt (ik had wat water nodig om een stevig maar plooibaar genoeg deegje te bereiken, anders bleef het geheel bij mij te korrelig).  Draai het deeg in plastiekfolie en laat twee uur rusten in de koelkast.

Meng de ricotta en de 50 gram suiker.

Maak een bodem van je deeg en bekleed een taartvorm.  (ik duwde het deeg gewoon in de vorm wegens deegrol nog niet verhuisd, volgdende keer doe ik het wel met een deegrol).  Hou wat van het deeg aan de kant om `reepjes`te maken voor bovenop de taart.

Doe een laagje confituur in de taart zodat je de bodem niet meer ziet. 

Giet er het ricottamengsel bovenop en smeer het mooi egaal uit.

Werk de taart af met reepjes deeg (maak een rolletje van het deeg, druk het plat en snij er de repen uit).  Je kan de reepjes nu bestrijken met een eidooier gemengd met wat water, voor een ‘gouden’ kleurtje.

De taart kan nu in een voorverwarmde oven (180 graden) tot die goudbruin is, bij mij duurde dat een klein uurtje.  Je kan de taart ook maken met andere confituur of stukjes fruit (ik probeerde ook al de combinatie verse vijgen-vijgenconfituur en dat was ook erg lekker). 

In mijn ultieme pogingen om meer groenten te eten ben ik weer begonnen met het maken van soep. Dit is een recept van Nigella Lawson uit ‘Voor altijd zomer’, en het is inderdaad geen dikke wintersoep die verwijst naar avonden aan de open haard, maar iets dat het midden houdt tussen genieten van het laatste beetje zomer en je opmaken voor de nakende herfst. En eten en drinken tegelijk, dat ook.

Nigella noemt het in haar boek het meest Venetiaanse der Venetiaanse gerechten.

Benodigdheden:

• 1,5 liter hete kippenbouillon
• 350 gram diepvrieserwtjes
• 60 gram ongezouten boter
• 5 eetlepels versgeraspte parmezaanse kaas (die ik eruit heb gelaten wegens geen liefhebber)
• 1 kleine ui, heel fijn gehakt
• 3 eetlepels versgehakte bladpeterselie
• 225 gram risottorijst, bij voorkeur Vialone of Carnaroli (in mijn geval was het een zakje waarin nog enkele andere groenten verwerkt zaten, vandaar de stukjes rood en oranje op de foto)
• zout en peper

Bereidingswijze:

Smelt 15 gram boter in een pannetje en bak op een matig vuur 100 gram van de erwtjes tot ze zacht zijn. Pureer ze samen met 15 gram boter en een eetlepel parmezaanse kaas met een keukenmachine.
Smelt 30 gram boter in een grote pan met een dikke bodem en fruit de uitjes op een laag vuur. Doe er na een paar minuutjes een eetlepel peterselie bij en roerbak drie minuten tot de uitjes zacht worden. Doe de ontdooide erwtjes die je niet hebt gepureerd erbij en roer ze door de uitjes. Voeg de risotto bij en roer tot alle korreltjes bedekt zijn met een filmpje vettigheid. Voeg alle bouillon in één keer bij dit mengsel en roer er de erwtenpuree doorheen. Breng zachtjes aan de kook, zet een deksel op de pot en laat vijftien minuten opstaan tot de rijst zacht is. Roer er de overige parmezaan door.

Klaar!

Gesofistikeerd vond ik ze… én lief én grappig én zonnig.  Ik geraakte helemaal op dreef toen ik deze bloemen in de supermarkt zag liggen.  Ik repte me naar huis met alle ingredienten en was benieuwd wat ik zou bakken van deze Italiaanse klassieker. Nu kocht ik niet echt de bloemen maar wel babycourgetjes met de bloem er nog aan, maar met de bloemen alleen gaat het ook.

Vulling voor een tiental bloemetjes (op de foto zijn er slechts 9 te zien, maar ik had dan ook wat vulling over)

• 250 gram ricotta
• peper & zout
• 1 eetlepel pesto (ik maakte zelf een eenvoudige grove pesto met wat basilicum, pijnboompitten, parmesaan, p&z en olijfolie, door de grofheid had de vulling net iets meer beet)
• helft van een geklutst ei 
• olijfolie

De bloemen zijn teer en je kan ze beter niet te wassen.  Wat je wel kan doen is ze nakijken op eventuele beestjes en vuiltjes en die verwijderen.  Daarna meng je alle ingredienten voor de vulling (ricotta, ei, pesto, p&z).  Je vult de bloemen het makkelijkst met een spuitzak (of zo`n klein toppitszakje waar je een hoekje uitsnijdt).  Zo kan je de bloemen onbeschadigd vullen.  Het is een beetje zoeken hoe je het best doet (na een paar bloemen leek het of ik van mijn leven nooit wat anders had gedaan ;-))

De gevulde bloemen leg je in een met olijfolie ingevette ovenschaal. Daarna met een alluminiumfolie er over en voor een 25-tal min in een voorverwarmde oven (180 graden).  Indien je enkel de gevulde bloemen hebt dan volstaat 15 a 20 min.