Kokeneten

Ik had het beloofd: ik zou deze week iets uitproberen met Cointreau. Het is een dessert geworden dat ik vond op een Australische site. Het beloofde lekker te zijn en snel klaar, en het was het allebei.

Ingrediënten:

• 250 gram aardbeien, gewassen en in stukjes gesneden
• 40 ml Cointreau
• 100 gram fondant chocolade in stukjes
• 4 eiwitten
• 75 gram fijne suiker

Bereidingswijze:

Laat de stukjes aardbei een vijftal minuten marineren in de Cointreau.
Laat de chocolade ondertussen smelten boven een kokend pannetje water en roer goed. Klop de eiwitten op tot ze stijf staan en doe er tijdens het opkloppen beetje bij beetje de suiker bij. Roer de chocolade door de eiwitten en voeg de helft van de aarbeien toe. Roer. Verdeel over enkele glaasjes en werk af met de rest van de aardbeien.

Süd Tirol ist ganz toll!!  Echt waar, ook al klinken lederhosen en alpenweides niet meteen sexy.  M’n vriend en ik zijn net terug van een week zuivere lucht, berghuttenkeuken en heel veel wandelen.  Een ander hoogtepunt van de vakantie was de knödelworkshop waar een Tirolese boerin mij de knepen van het vak leerde.

M’n enthousiasme wil ik met iedereen delen, deze speckknödeln zijn lekker, snel klaar (als iemand je helpt alles in dobbelsteentjes te snijden) en tussen kunst & kitsch in.  Mann muss das mal probieren, es ist wirklich fabelhaft!!

Ingredienten (voor vier a vijf personen)

• 6 witte pistoleetjes of kaiserbroodjes of iets dergelijks (oudbakken)
• een caminwurze of droog salamiworstje (van het type dat je vroeger in dorpscafe’s kon krijgen)
• 10 plakken speck (geen spek!) of rauwe ham
• 4 a 5 eieren
• olie
• een bosje bieslook
• 1 knödelworst, of cervelaatworst, jagersworst, lookworst
• peper en zout
• bouillonblokjes
• melk
• 3 a 4 eetlepels bloem

Snij speck, (knödel)worst en salamiworst in minidobbelsteentjes, doe hetzelfde met het brood (iets grotere stukjes). Snij ook de bieslook fijn. Neem een grote mengkom waar je het brood, het vlees en de bieslook in doet.  (op de foto werd voor 8 a 10 personen gekookt)

Voeg er 3 grote lepels bloem aan toe, een flinke snuf zout (maar ook niet te veel aangezien het vlees best gezouten is) en wat peper.  Nu mag je gerust al eens de ingredienten door elkaar gaan husselen.  Als alles mooi gehusseld is, kan je de vijf eieren toevoegen, een flinke scheut olie (hoeft niet als je het wat magerder wil houden) en dan naar fingerspitsengefühl wat melk.  Het deeg moet je nu krachtig mengen tot het wat plakkerig is.

Tijd om de balletjes te gaan draaien, daarvoor zet je best een potje water klaar.  Met het water kan je je handen nat maken zodat het deeg niet aan je handen blijft kleven.

Als de ballen klaar zijn zet je een grote kom water aan de kook waar je voldoende bouillonblokjes aan toe voegt.  Als de bouillon kookt, dan zet je het vuur zachter zodat alles wel blijft koken maar dan zachtjes, daarna mogen de knödeln er voorzichtjes in voor 10 á 15 minuten.  Komen ze bovendrijven dan kan je aan tafel.  Afwerken met wat extra bieslook.  (Wij kregen er nog een ijsberg-tomatenslaatje bij en waren helemaal voldaan na een paar rondjes knödel en bouillon.)

Vorige week kreeg ik een mailtje van Cointreau met de vraag of ze mij een pakketje mochten opsturen. Reden: zij vonden zowel mijn persoonlijke als deze blog betrekkelijk ‘cointreaupolitan‘. Ik vind dat altijd fijn om horen, zo’n dingen.

Deze namiddag belde een mevrouw bij mij aan met desbetreffend pakketje. Een leuk pakketje, al zeg ik het zelf. Een Cointreaupolitan Cocktail Kit, including een fles Cointreau en een superkoddige roze cocktailshaker naar mijn hart.

Ik ga dus deze week koken met Cointreau, dat moge duidelijk zijn.
Andere bedrijven die hun goodies graag gereviewd willen zien door bekwame kokeneten-koks: ik vermoed dat dat hier wel geregeld kan worden, hoor.

Koken is plezant, maar alle dagen wordt soms een sleur, vooral in een gezin met hongerige tienerwolven. Daarbovenop ben ik af en toe de tel kwijt door hun drukke buitenhuizig leven en dan is het gokken voor hoeveel ik vandaag weer moet koken. Te weinig eten op tafel probeer ik te vermijden, dan liever te veel. Restjes dus, oneindig veel restjes in de koelkast, die ik hooguit twee tot drie dagen wil bijhouden, kwestie van iedereen gezond te houden. En soms lukt het wel eens om daar de dag nadien nog wat mee te doen, zoals nu.

Wat had ik over?

• gekookte brocolli
• gestoofde wortelschijfjes in ajuin
• gekookte aardappelen

Wat had ik mijn koelkast dat me op het idee bracht?

• Een rolletje kant en klaar kruimeldeeg en gekookte ham.

Maar omdat 1 quiche niet genoeg is voor een groot gezin, gebruikte ik de gekookte aardappelen in een andere schaal in de plaats van het kruimeldeeg en overgoot die met hetzelfde mengsel maar net iets natter als voor de quiche, een experiment dat prima is gelukt.

Hoe deed ik het?

De kant en klare plak kruimeldeeg (te vinden in de verse koelafdeling)  rolde ik voorzichtig open in de glazen ronde taartvorm, met mijn vingers drukte ik mooi de randjes aan, legde er een vel bakpapier in, goot er rijst in en kon de ‘koek’ blind bakken of voorbakken zonder de vulling, door het gewicht van de rijst (of bonen of bakparels) komt de bodem niet omhoog. Dit voorbakken maakt de koek lekker knapperig. (op de verpakking staat vast hoe lang en hoe warm) Ik liet het 12 min. bakken op 180 graden. Daarna verwijder je het bakpapier met zijn inhoud en hou je een mooie vorm over.

Ondertussen hakte ik de koude, gekookte brocolli wat fijner en mengde de worteltjes eronder. Drie eitjes met peper en zout en wat melk (want room had ik niet in huis) klutste ik door elkaar in een mengbeker.

Na het voorbakken van de koek schepte ik de gemengde groentjes erin en daarbovenop goot ik voorzichtig de geklutste eitjes, opletten dat het niet over de rand van de koek gaat lopen! Daarbovenop strooide ik wat gemalen kaas, ik gebruikte een mexicaanse mengeling omdat ik die net in huis had.

Terug de oven in voor een half uurtje.

In een andere schaal legde ik de in schijfjes gesneden koude, gekookte aardappelen en werkte die af net als hierboven met de groenten en de geklutste eitjes en deze schaal ging mee in diezelfde oven.

We aten niet onmiddellijk maar pas als iedereen thuis was, net nog lauwig. Naar gewoonte geserveerd met een enorme kom gemengde zomerse sla. Iedereen vond het lekker, daarbovenop goedkoop, makkelijk en er is weer plaats in de koelkast. Een geslaagde maaltijd, een plaatsje waard op kokeneten.be en ideaal om te experimenteren met andere restjes voor de durvers.

Het recept voor deze appelcrumble haalde ik uit het boek Groente & Fruit (reeks Creatief koken). Het schillen van de appels is niet mijn favoriete bezigheid, maar het resultaat achteraf maakt het de moeite waard.

Ingrediënten (voor 6 personen):

• 5 Granny Smith appels, geschild, van klokhuis ontdaan en in dunne plakjes gesneden
• 2 el vers citroensap (het loont echt de moeite om het sap zelf te persen)
• 150 gram bloem
• 225 gram suiker
• anderhalve theelepel kaneelpoeder
• 125 gram koude boter in blokjes

 Bereiding:

• Leg een laag appelschijfjes in taartvorm of ovenschaal van 20 cm en besprenkel met een beetje citroensap. Herhaal dit tot alle appelschijfjes gebruikt zijn.
• Vermeng in een keukenmachine bloem, suiker en kaneel. Voeg boter toe en verwerk mengsel tot kruimeldeeg.
• Strooi het kruimelmengsel over de appels.
• Bak de crumble 1 uur op 175°C.
• Serveer met ijs, slagroom of custardvla.

 TIP: Een crumble kan je met heel wat soorten fruit maken. Je kan de appel hier bijvoorbeeld makkelijk vervangen door ander fruit. Een combinatie van appel en rabarber is ook onweerstaanbaar.

Dit is er eentje voor 2 personen, maar dan mogen het geen al te grote eters zijn. Gevonden in het Wagamama kookboek. Wagamama is een fastfoodketen met resto’s over de hele wereld, er is er ook eentje in Antwerpen op de Keyserlei, onder die grote cinema in het centrum. Ik heb eerst het kookboek gekregen, daar staat een hoop lekkers in, en ben dan later uit nieuwsgierigheid eens naar het restaurant gegaan. Het is niet authentiek Japans, maar er wel op geïnspireerd.

• 250 g stevige tahu (tofu), in 2 plakken van 2 cm dikte gesneden en dan elke plak daarna in 6 vierkantjes.
• 4 eetlepels sake,
• 2 eetlepels lichte sojasaus,
• 2 theelepels sesamolie,
• 1 teentje knoflook, gepeld en fijngesneden,
• 1 theelepel geschilde en geraspte verse gemberwortel,
• zout,
• 4 bosuitjes, in schuine ringetjes gesneden,
• een beetje plantaardige olie,
• 2 handenvol slablaadjes,
• 3 eetlepels wagamama sladressing (zie lager),
• 1/4 komkommer, kern verwijderd, fijn geraspt,
• een flinke handvol taugé (sojascheuten), 10 seconden geblancheerd in kokend water en daarna afgespoeld onder koud stromend water,
• 1/2 limoen in plakjes

Leg de blokjes tahu op een schone theedoek, leg er een tweede theedoek overheen en zet er 2 snijplanken op om ze iets te verzwaren. Laat ze zo minstens 30 minuten liggen.

Neem een schaal waarin je straks de tahu blokjes kan marineren. Ik kies meestal voor een grote schaal voor veel contact tussen de marinade en de blokjes. Je kan ook omscheppen natuurlijk, maar sommige soorten tahu zijn zeer zacht en dan hou je geen mooie blokjes meer over. Roer de sake, de sojasaus, de sesamolie, de knoflook, de gember en zout naar smaak in een schaal door elkaar en leg de tahublokjes in de marinade. Bestrooi met de bosui en marineer ze 45 minuten. Schep de blokjes af en toe om of bedruip de blokjes af en toe met wat marinade van opzij.

Nu heb je de tijd om de wagamama sladressing te maken (zie lager).

Schep de tahu uit de marinade, schud de stukjes bosui eraf en bewaar de achtergebleven marinade. Verhit een een grillpan op halfhoog vuur tot hij gaat roken en vet hem licht in met een in olie gedoopt stukje keukenpapier. Leg de stukjes tahu op de grillplaat en gril ze 2-3 minuten aan elke kant tot ze goudbruin zijn. In een gewone pan met anti-aanbaklaag lukt het ook maar dan zonder typische grillstreepjes.

Maak de slablaadjes aan met de dressing en verdeel ze op 2 borden. Vermeng de geblancheerde taugé met de komkommer en schep deze naast de sla, leg er de plakjes limoen op. Schik de tahublokjes rondom de salade en schep de achtergehouden marinade erover.

Wagamama sladressing

voor circa 1 1/4 dl

• 2 theelepels fijngesneden sjalot
• 2 1/2 cm verse gemberwortel, geschild en geraspt
• 1 klein teentje knoflook, gepeld en ragfijn gesneden
• 1 1/2 eetlepel rijstazijn
• 1 eetlepel tomatenketchup
• 1 eetlepel water
• 1 dl plantaardige olie (neutrale smaak)
• 3 eetlepels lichte sojasaus

Klop in een kommetje of in een pot met schroefdeksel alle ingrediënten door elkaar en zet opzij. De dressing kan enkele dagen in de koelkast worden bewaard.

Slaatjes zijn heerlijk in de zomer, op voorwaarde dat het lekker warm is. Met dit weer zou een mens bij momenten eerder beginnen verlangen naar stamppot dan naar frisse slaatjes maar dat houdt niet tegen om toch te volharden in de frisheid. Hier is er eentje uit de kookbijbel van de KVLV. Het is supersimpel, snel klaar, heerlijk op een warme zomerdag en het ziet er indrukwekkender uit dan het eigenlijk is. Ideaal als je even wil uitpakken zonder er veel werk of tijd te moeten in steken.
Nodig voor 2 personen : 2 pakjes gerookte eendenborst, 1 gele meloen (alle soorten zijn goed zolang het geen watermeloen is), 1/2 theelepel kerriepoeder, peper, zout, 8 eetlepels mayonaise of dressing, 1 potje yoghurt natuur, sla naar keuze. Afwerking : pijnboompitten en iets groen naar keuze zoals korianderblaadjes of peterselie.

Halveer de meloen en verwijder de zaadjes. Verwijder ook een deel van het vruchtvlees en snijd het in stukjes. Vermeng de mayonaise met de yoghurt, het kerriepoeder, de peper en het zout.

Schik de gerookte eendenborst (ik verwijder het vetrandje eerst maar dat is naar eigen smaak), de sla en de stukjes meloen in de meloenhelften. Plaats de halve meloenen op een bord en leg de overige vulling er rond op een slabedje. Werk af met het sausje en versier met blaadjes groenigheid en pijnboompitten.

Op de foto zie je geen groenige afwerkblaadjes. Reden : een slakkeninvasie in de tuin. Die beesten eten alles af wat ze tegenkomen : pompoenplantjes, courgettenplantjes (de kommkommer laten ze half staan), bieslook, basilicum, peterselie,… Sinds kort voel ik een onweerstaanbare drang om de beesten uit te roeien. Dood aan de rode naaktslakken !! De huisjesslakken krijgen nog respijt wegens te schattig.

Een opmerkzame ziel zal misschien zien dat die pijnboompitten er toch maar raar uitzien. Correct : het zijn pompoenpitten. De pijnboompitten zaten op dat moment nog in een of andere verhuisdoos die nog niet uitgepakt was.

Smakelijk !

Een gelukkige nationale feestdag!
Voor niet-Belgen: 21 juli is de nationale feestdag voor de Belgen. Het is de dag dat Leopold van Saksen-Coburg-Gotha de eed aflegde als eerste koning der Belgen.

Een nationale feestdag moet gepaard gaan met een nationale menu: biefstuk met frieten.
Hoewel heel wat mensen tegenwoordig frieten kopen in de diepvriesafdeling uit de supermarkt, verkies ik nog altijd de verse friet. En wat is er een betere dag om frieten te leren bakken?

De aardappel
Kies bij voorkeur een zetmeelrijke aardappel, met een goeie stevigheid. Onze nationale trots “het bintje” is daarvoor het best geschikt. Maar ook andere soorten zoals de Agoria of Victoria zijn goeie aardappelen.

Is dat dan zo belangrijk?
Ja. En neen. Vroege soorten als de Annabelle, Finka of Minerva zijn minder geschikt. Ze bevatten minder zetmeel en zijn ook glaziger. Daardoor bakken ze niet mooi bruin, en zijn ze ook minder knapperig. Mits enkele extra stappen kan je ze nog altijd goed gebruiken voor frietjes.

Verwerking
Aardappelen was je best grondig. Het zijn grondgewassen die vrij frequent gesproeid worden tegen diverse ziekten en plagen. Hoewel ze niet gerooid worden vooraleer alle insecticiden volledig uitgewerkt zijn, kan je ze toch best mooi wassen.
Bij het schillen er vooral op letten dat de groene delen ( = giftig!!! ) en de kaarsen verwijderd zijn.

Frieten hebben een dikte variërend van 9 mm tot 18 mm. Engelse frieten gaan tot ruim 3 cm dikte, maar zijn niet vergelijkbaar. frieten kan je bevoorbeeld snijden met een mandoline.

Na het snijden van de frieten spoel je de frieten in overvloedig koud water. Door het snijden komt heel wat zetmeel vrij. Dat zetmeel gaat bij het bakken in de frietketel achter blijven, waardoor je frituurolie sneller kapot gaat.

Dan droog je de frietjes mooi af, anders gaat je frituurolie nogal vreemde dingen doen

Bakken
Je kan kiezen voor frituurvet of frituurolie. Persoonlijk geef ik nog altijd de keuze aan frituurolie. Vet gaat sneller kapot, geeft een vettere friet en beschadigt de frietketel sneller. Als je voor een frituurolie kiest, zorg er dan voor dat je een kwalitatieve olie kiest. Arachide-olie of een aangepaste frituurolie zijn aangewezen. Olijfolie dient niet om te frituren!!! Ja, Italiaans doen is in, en ja, olijfolie hoort daar bij, en ja, olijfolie is gezonder. Maar olijfolie kan niet tegen de hoge temperaturen.

Frieten worden 2 maal gebakken.
De eerste maal bakken we voor aan een 130 tot 150 °C. De eerste bakbeurt dient vooral om de aardappel te garen en het vocht uit de friet te drijven. Bak een portie gedurende een 6-tal minuten voor. Laat de frieten daarna een half uurtje afkoelen in een schaal met huishoudpapier.

De tweede maal bak je de frieten aan 180°C tot ze goudbruin zijn.

Let er op dat je tijdens 2 bakbeurten de frituurketel tijd geeft om opnieuw de juiste temperatuur te krijgen. Te lage temperatuur zorgt dat de friet nog langer moet bakken waardoor er teveel vet in de friet blijft zitten.

Smakelijk!

Dit slaatje heb ik te danken aan de vele vakanties avec les parents in de Franse Périgord, waar eend en gans op handen, maar nog meer op borden worden gedragen. Gésier is de spiermaag van eend of gans, die geconfijt wordt in eenden- of ganzenvet. Heerlijke, stevige stukjes vlees die smelten op je tong.

Dit heb je nodig voor 2 personen:

Voor het slaatje:

• 300 g gésiers (onder meer vacuum verpakt te vinden bij de Delhaize)
• 1 kleine krop sla
• 1 rood uitje of sjalot in ringetjs gesneden
• 1 appeltje in kleine stukjes gesneden
• handvol geroosterde pijnboompitten

Voor de vinaigrette:

• notenolie
• olijfolie
• versnipperd teentje look
• honing

To do:

Verwarm de gésiers (met vet!) op een zeer laag vuurtje tot al het vet gesmolten is.

De vinaigrette maak ik een beetje op het gevoel (lees: vingertje in doppen en proeven). Het komt er ongeveer op neer dat ik 1 eetlepel notenolie, 4 eetlepels olijfolie en een kleine eetlepel honing door elkaar roer en kruid. Maar alternatieven met balsamico-azijn, mosterd en consoorten zijn natuurlijk ook lekker.

Meng de sla, sjalot en stukjes appel in een grote kom door elkaar en roer er de vinaigrette, pijnboompitjes en de gésiers onder.

Wij hebben het gegeten met een knapperig stukje Frans brood.

Roosje vroeg me per mail hoe je zoete popcorn maakt.
Zoete popcorn? Ja, popcorn met suiker gecarameliseerd.

Dus heb ik vanavond eens wat popcorn gehaald en wat getest.

Normaal zeggen ze dat je popcorn moet poffen met suiker erbij. Terwijl de suiker carameliseert, wordt je maïs warm genoeg en poffen ze met lekker wat caramel errond. Het risico is dat je suiker verbrandt tegen de tijd dat je maïs poft.

Maar dat kan je eenvoudig oplossen.

Neem 2 lepels maïs en pof ze in een gesloten en hete kookpot.
Giet daarna je popcorn in een andere kom.
Doe 2 lepels water en 1 lepel suiker in je kookpot.
Even doorroeren en je vuur opnieuw maximum verwarmen.
Voeg onmiddellijk je popcorn toe en blijf goed roeren tot je suiker mooi goud kleurt.

Voilà, zo eenvoudig is het.

De suiker kleeft zich aan de popcorn door alles te verwarmen carameliseert de buitenlaag.

Nu nog een film huren …